معجزه مامان و بابایی

محمد رضاي نازنينم يکي از قشنگ ترين کارهايي  که اين روزها انجام ميدي بوس دادنت به منو بابا جونه بدو بدو مياي لباي کوچولوتو ميزاري رو لب هاي من ...و بعد از قربون صدقه رفتن من باز بدو بدو ميري بغل بابايي و بوس ميدي به بابايي..... با اين کارات من و بابا جون ديوونه ميشيم....... فداي تو بشم...جديدا خيلي تلاش پيگير داري که به هر چي  که ميخواهي برسي..و جيغ هاي بنفشت در مقابله هر مانع شده کليد اصلي رسيدنت به  هدف!!! مدام  با خودم فکر ميکنم  که براي جيغ کشيدنت .... چه  کاري انجام بدم.....خداييشششش  سخته  همزمان هم عاشقت باشم ..هم مامانت!!! نازنينم من مواظب خودت باشي گلدون من ...

...

عاشقتم نازنینم....حتی وقتی تو آتلیه از این طرف به اون طرف فرار میکنی.... ...

محمد رضاي نازينم شما مشاشالا بزرگ شديو دو روز ديگه 16 ماهت تموم ميشه اينقدر روزهاي بزرگ شدنت زود ميگذره ..که فرصت ثبت به من نميده...اينقدر شيريني هات زياد شده که نميدونم کدومشو برات ثبت کنم انگار هر ثانيه تو داري تغيير ميکني...انگار که با پسر يک ثانيه قبل من فرق ميکني...عاشق ثانيه هاي بزرگ شدنتم..حتي وقتي گاهي اوقات خيلي از اين ثانيه ها خسته ميشم... ماشالا چنان انرژي اي از من ميطلبي که  حتي يه ذره هم برا ينفس کشيدن خودم باقي نميزاري....نوش جونت همه انرژي هام مال تو... تو فقط شاد باش.... قبلا هم گفته بودم وقتي ميخندي تمام دنيا با تو ميخنده...وقتي شادي و آواز ميخوني...تمام دنيا باهات شادي ميکنه... وقتي مشغول يه کار جديدي و ...

سلام بابا این مطلب رو داره بابات برات می نویسه پس خوب خوب بخونش و با توجه. اولا خدا رو  هزاران مرتبه شکر بخاطر تویی که پسری سالم و تندرست و مثل مامان و بابات باهوش و ذکاوتی! که دو صد البته جبران این نعمت برای بنده مقدور نیست. امید من! محمد رضا تا 7 ساله شدنت هرچی بخوای همونه و دیگر هیچ .... . میخوام هرچی لذت توی دنیایی شیرین کودکی ات داری ببری؛ بی منت ، کودکانه و معصومانه و مقتدرانه و مطلق مطلق. بعدش باهات کلی کلی کار دارم کلی کار... محمد رضا پسرم! بابا جان انشالله در زندگی ات مثل کوه استوار و بلند قامت باشی به حدی که وقتی کسی به تو نگاه کرد، کسی به تو تکیه کرد و کسی که امیدش به تو وصل شد احساس آرامشی بهش دست بده لایزا...

محمد رضاي نازنين من ااينقدر روزهاي بزرگ شدنت  تند تند ميگذره که اين دو ماه فرصت يه کوچولو وقت خالي نداشتم که بيامو برات از بزرگ شدنت بنويسم.... الان شما دقيقا 14 ماهو سه روز شده که اومدي تو دنياي قشنگي که خدا برات ساخته از شيريني هات چي بگم که روز بروز داره زياد ميشه.... عاشق بله گفتنات هستم که با ديدن هر آيفون يا شنيدن هر صداي تلفن يا زن در ميگي.. دو سه روزه "نه " گفتن را هم ياد گرفتي...من ميگم آره...تو پشت سر هم ميگي نه نه نه و خودت هم کلي ذوق ميکني يه ويژگي منحصر به فرد داري که عاشق جارو  برقي هستي به محض اينکه ميري خونه ماماني ميري سراغ جارو برقي و اصرار داري که ماماني بيارتش تو هال و شما فقط نگاش کن...

قهرمان من ميدوني  لحظه شماري ميکنم که کدوم کارتو ببينم؟؟؟ وقتي ظهر با يه عالمه خستگي برميگردم خونه...مياي بغلم شير ميخوري و دوتايي زل ميزنيم تو چشماي هم...من لبخند ميزنم و ميگم عاشقتم قهرمان من...و تو چشمک ميزني...عاشق چشمک زدنتم وقتي تو چشمام نگاه ميکني و شير ميخوري.... ميدوني اين شده يه علامن مخصوص بين من و شما...به نشان از اينکه چقدر به هم وابسته ايم..... وقتي شک داري که بهت توجه دارم يا نه...يا وقتي يه کم خسته ام و حس ميکني ممکنه  خسته باشم.... شروع ميکني به چشمک زدنو من قربون صدقت ميرم....اونوقت شما ميخندي و تمام دنيا با خنده هاي تو شاد ميشه فداي معصوميتت بشم ....با کوچکترين چيزي شاد ميشي و خدا نکنه حس کني من مي...

تو این چند روز که سرم خیلی شلوغ بود خیلی فکر میکردم به اینکه  چه جمله ای میتونه حس منو نسبت به یک ساله شدنت برسونه.... واقعا چه کلماتی میتونه یکسالگی که گذشت را توصیف کنه.... سختی ها  و شیرینی های یکسال اول را بنظرم فقط  فقط یک مادر میتونه بفهمه.... لحظه ای که برای همیشه از دل من اومدی بیرون....تصویری که تمام این یکسال هرشب مرورش میکردم....یه پسر بچه کوچولو که گریه میکرد ...و من هاج وواج نگاه میکردم ....مات این عظمت بودم...خدای من یعنی پسر کوچولویی که ثانیه های نفس کشیدنمون به هم گره خورده بود....وورجکی که با تکون خوردنش منو میخندوند....فرشته کوچولویی که هرروز چهره شو تو ذهنم ترسیم میکردم...و براش قرآن میخون...

يک سال پر از نگراني هاي مادرانه و پدرانه گذشت چشم به خنده هايت دوختيم و گوش به نفس هايت سپرديم با خنده هاييت خنديديم...و با گريه هايت گريستيم... باورش براي ما سخت است اما شاهزاده ما قدم در يک سالگي مي گذارد .....   قهرمان من عاشق يکسالگي تم... سر فرصت ميام خوووووووووب احساساتمو برات مينويسم